از نظر قانوني ، افرادي را که قادر به اداره اموال خويش نيستند و به عبارت ديگر صلاح خويش را تشخيص نمي دهند و دست به معاملات غير عاقلانه مي زنند اصطلاحا « سفيه » مي گويند . حقوقدانان ازدواج سفيه را صحيح مي دانند و به قانون مدني استناد مي کنند که در شرايط اهليت زوجين اشاره اي به لزوم رشد نکرده است و مي گويد عاقد بايد عاقل و بالغ و قاصد باشد . ليکن در توافق نسبت به مهر سفيه آزاد نيست و بايد با اجازه ولي يا قيم او باشد زيرا به طور مستقيم با اموال او ارتباط دارد و ميزان مهر نيز با رضاي زوجين معين مي شود نه حکم قانون.